خاطرات سفرهاي تبليغي (18) از كتاب خاطرات زيبا نوشته حجت الاسلام علي اسماعيلي كريزي

شنيدن نام خميني

 مطلب ديگري كه در آن زمان براي ما جالب بود، اين بود كه وقتي در ورودي اليگودرز سر خيابان آمديم و منتظر ماشين بوديم. چون فاصله اليگودرز و خمين با هم زياد نيست، ميني بوس هايي بودند كه از اليگودرز عازم شهرستان خمين بودند و شاگرد ماشينها با صداي بلند، مي گفتند: خمين فوري. خميني ها بروند بالاي ماشين. خميني. خميني. خميني نبود. از آنجا كه بردن نام خميني در قم و جا هاي ديگر ممنوع بود و اگر كسي اسم مي برد زنداني مي شد، لذا شنيدن اين نام و لو به بهانه ي اسم شهرستان يا سوار شدن بر ماشين، براي ما خيلي شيرين بود. و ما آنجا دقايقي را مانديم تا فقط نام خميني را بشنويم و لذت ببريم.