بی عشق حسین اگر بمیرم چه کنم

فردا که کسی را به کسی کاری نیست

دامان حسین اگر نگیرم چه کنم

کربلا لبریز عطر یاس شد. . . .

نوبت جانبازی عباس شد

باز محرم رسید، ماه عزای حسین

سینه ی ما می شود، کرب و بلای حسین

کاش که ترکم شود غفلت و جرم و گناه

تا که بگیرم صفا، من ز صفای حسین

با آب طلا نام حسین قاب کنید

با نام حسین یادی از آب کنید

خواهید مه سربلند و جاوید شوید

تا آخر عمر تکیه بر ارباب کنید.

پرسیدم از هلال چرا قامتت خم است ؟

آهی کشید و گفت ماه محرم است…

باز محرم رسید، ماه عزای حسین

سینه ی ما می شود، کرب و بلای حسین

کاش که ترکم شود غفلت و جرم و گناه

تا که بگیرم صفا، من ز صفای حسین