شهادت امام موسي كاظم عليه السلام تسليت باد

شهادت امام موسي كاظم عليه السلام تسليت باد

امام كاظم‏ عليه السلام: إيّاكَ أن تَمنَعَ في طاعَةِ اللَّهِ فَتُنفِقُ مِثلَيهِ في مَعصِيَةِ اللَّهِ؛

مبادا از خرج كردن در راه طاعت خدا خوددارى كنى، و آن‏گاه دو برابرش را در معصيت خدا خرج كنى.

(بيست و پنجم رجب سالروز شهادت امام موسي كاظم(عليه السلام)، امام هفتم شيعيان جهان در سال 183 هجري است.)

ولادت، كنيه و القاب

هفتمين امام شيعيان حضرت موسي بن جعفر عليه السلام در هفتم ماه صفر سال 128 هجري قمري در ابواء متولد گرديد.

پدر بزرگوارش حضرت امام جعفر صادق عليه السلام و مادر گراميش حميده است.

ميلادش براي امام صادق عليه السلام چنان شادي بخش بود كه آن حضرت به همين مناسبت سه روز جشن گرفت و مردم مدينه را اطعام نمود.

نام مباركش موسي و القاب و كنيه هايش متعدد است؛ مشهورترين لقبش كاظم و صابر و معروف ترين كنيه اش ابوالحسن است. نقش نگين انگشتري اش جمله حسبي الله بوده است.

امامت

او كه براساس تقدير الهي قرار بود پس از پدر بزرگوارش امامت امت را به عهده بگيرد،

تحت تربيت فوق العاده امام صادق مراحل رشد و كمال را پشت سر گذاشت و مرحله نوجواني و جواني را طي نمود، به گونه اي كه تا آخر عمر، جلال و جمال الهي در صورت و سيرتش مشهود بود.

از حوادث مهم دوران جواني آن امام، مرگ نابهنگام برادر بزرگترش، اسماعيل، بود كه از الطاف خفيّه الهيّه محسوب مي شد و زمينه ساز تثبيت امامت وي شد. تلاش امام جعفر صادق عليه السلام نيز در اين راستا و به منظور جلوگيري از انحراف جريان امامت بود. هر چند بعدها نيز گروهي پيدا شدند و پس از امام صادق عليه السلام معتقد به امامت اسماعيل گشتند و مرگ او را انكار نمودند.

سرانجام پس از شهادت جانگداز امام صادق، موسي بن جعفر عليه السلام در سن بيست سالگي مسؤوليت بزرگ امامت و هدايت امّت را در يكي از بحراني ترين دوران ها به دوش گرفت.

دوران امامت

از مشكلات روزهاي نخستين امامت موسي بن جعفر عليه السلام، ادّعاي امامت دروغين برادر بزرگ تر حضرت، عبدالله افطح ،بود كه گروهي را به دنبال خود كشيد و فرقه “فطحيه” به همين ترتيب شكل گرفت. هر چند با برخورد روشنگرانه ي امام، عبدالله بشكست روبرو گرديد.

دوران سي و پنج ساله امامت موسي بن جعفر مصادف بود با اوج قدرت حكومت بني عباس و هم زمان با چهار تن از حاكمان عيّاش و خون آشام عباسي به نامهاي منصور دوانيقي ، مهدي عباسي ، هادي عباسي و هارون الرشيد كه حضرت نيز به فراخور شرايط زمانيِ حساسِ هر يك، وظيفه سنگين امامت و هدايت امّت را به بهترين شكل ممكن به دوش كشيد، و اگر چه با حوادث سهمگين و خونيني همچون واقعه فخ و شهادت مظلومانه گروهي از آل علي عليه السلام روبرو گرديد،

درايت امام

روش امام آنچنان دقيق و حساس بود كه تلاش چشمگير و جاسوسي هاي مداوم حاكمان عباسي براي به دست آوردن سرنخي از اقدامات امام عليه السلام بي نتيجه بود، و امام همچنان در همه زمينه ها موفق و كارآمد به پيش مي رفت و در اوج اقتدار معنوي و اجتماعي قرار داشت، به گونه اي كه نگاه كل جهان اسلام متوجّه ايشان بود.

سرانجام هارون الرشيد براي دستگيري امام شخصاً به صحنه آمد و طي صحنه سازي در كنار قبر رسول خدا صلي الله عليه و آله به جوسازي عليه امام پرداخت و او را در يك جلالت ظاهري ولي در پرده اي از ابهام با تشكيل دو كاروان مختلف از مدينه تبعيد كرد و بارها به زندان انداخت. هارون چندين بار به ترور حضرت اقدام نمود و در بعضي موارد شخصاً وارد شد كه هر بار ناموفّق بود.

ترور شخصيت امام

از اين رو هارون در يك حركت جديد، اقدام به ترور شخصيت امام كرد كه آن هم ناكام ماند و وي از صحنه سازي و اقرار و اعتراف گيري هم طرفي نيست. رفتار حضرت در زندان در زمينه هاي مختلف عبادي، تربيتي، ارتباط با ديگران، و تأثيرگذاري بر دوست و دشمن و . . . چنان عميق و موثر بود كه هارون نهايتاً دستور داد سندي بن شاهك ، امام عليه السلام را در بيست و پنجم رجب سال 183 هجري قمري در پنجاه و پنج سالگي با خرماي زهرآلوده به شهادت برساند.

شهادت امام

سعي فراوان دستگاه حكومتي هارون براي مخفي نگه داشتن شهادت امام عليه السلام و تلاش گسترده آنان براي عادي جلوه دادن مرگ حضرت، نشانه ي پايگاه رفيع اجتماعي امام و وحشت عباسيان از اوست.

پيكر مطهرش پس از تحمّل سال ها زندان به طور معجزه آسايي توسط فرزندش علي بن موسي الرضا عليه االسلام غسل داده شد و در مقابر قريش در مدينه السلام ـ در حاشيه بغداد ـ مدفون گرديد. مزار شريفش مورد توجه عموم قرار گرفت و سالها بعد نوه بزرگوارش حضرت امام جواد عليه السلام در كنارش دفن شد و شيعيان دلباخته ي آنها شهر كاظمين را در كنار تربت پاكشان تأسيس نمودند.

از امام موسي بن جعفر درياي بيكراني از معارف اسلام در توحيد و نبوت و امامت و معاد، و احكام و آداب تربيتي ـ اخلاقي در قالب هزاران حديث كوتاه و بلند، و شاگردان عالم عامل، و سيره عملي ارزشمند در ميدان هاي مختلف، و نسلي پاك و بابركت به يادگار مانده است.

 

دانشگاه قم*