تاریخ اماکن عتبات عالیات (57) از کتاب یاحسین کربلا نوشته حجت الاسلام علی اسماعیلی کریزی

-        آرامگاه کمیل

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

کميل بن زياد نخعي يماني در سال اول بعثت و به نقلي در سال 12هجری قمری متولد شد او از ياران امام علي (ع) و امام حسن( ع) و از بزرگان تابعین است ، در تاریخ رجال به عنوان فردی ،شجاع، زاهد و عابد معرفی شده است ، از عبرتهاي تاريخ اين است که برادر او حارث بن زياد شخصي آلوده و از ياران عبيدالله بود; کسي است که طفلان مسلم را براي گرفتن جايزه، به شهادت رساند.کميل  در تمام مراحل زندگي، از ولايت آن 12-              13-   

حضرت دفاع کرد، هنگامي که اعتراضات مردم کوفه به والي آن ديار و عملکرد عثمان زياد شد، کميل و عمرو بن زراره فرزند قيس نخعي جزء اولين کساني بودند که پيشنهاد خلع عثمان و خلافت امام علي (ع) را مطرح کردند. آن دو، مردم را دور خود جمع کرده و در جمع آنها به سخنراني پرداخته و گفتند:

اي مردم، عثمان در حالي که حق و باطل را به خوبي از هم تشخيص مي دهد، عمداً آن را پشت سر انداخته و ناديده گرفته است. اشخاص پست و ناشايست را بر جان و مال پاکان و صلحاي شما مسلّط کرده و به آنها قدرت و حکومت داده است ،کميل بن زياد به عنوان صاحب سرّ امام علي( ع) شناخته مي شود،و در طول مدت معاشرت با مولا، خاطرات زيادي از آن بزرگوار دارد، که دعاي پرفیض کميل، یکی از آنها است، این دعا  يادگار امام علي( ع)واز دعاهاي معروف و مشهور ميان شيعيان است که آن را شبهاي جمعه با سوز و گداز قرائت مي کنند. مولاي عارفان اين دعا را که به دعاي «حضرت خضر» نيز مشهور است، به کميل بن زياد نخعي آموخت. کميل در اين باره مي گوید: ،با مولايم در مسجد بصره نشسته بودم، عده اي از اصحاب امام، دور او را گرفته بودند، يکي از اصحاب از امام پرسيد: مراد از فرمايش خداوند که مي فرمايد:  فِيها يُفْرَقُ کُلُّ أَمْر حَکِيم، چيست؟ حضرت فرمود: مراد شب نيمه شعبان است، به آن کسي که جانم در دست اوست، بنده اي از بندگان خدا نيست مگر اينکه آنچه تا آخر سال از نيک و بد بر او جاري مي شود، در مثل چنين شبي براي او تقسيم مي گردد و هيچ بنده اي آن شب را احيا نمي دارد و دعاي خضر را نمي خواند مگر اين که دعاي او مستجاب مي شود.

سپس حضرت به منزل رفت، شبانگاه به خانه مولا رفتم و در را کوبيدم، فرمود: اي کميل، تو را چه مطلبي است؟ جواب دادم: اي اميرالمؤمنين، درباره دعاي خضر آمده ام. حضرت فرمود: بنشين و چون اين دعا را حفظ کردي در هر شب جمعه يا در ماهي يک بار يا سالي يک بار يا در عمرت يک بار، آن را بخوان که خدا براي تو چاره مي سازد وتوراياري مي کند و روزی مي دهد و مغفرت الهي شامل تو مي شود. اي کميل، طول مدت رفاقت تو با ما واجب شد که خواهش تو را انجام دهيم. سپس فرمود بنويس: «اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُکَ بِرَحْمَتِکَ الَّتِي وَسِعَتْ کُلَّ شَيْء …هنگامي که حجّاج بن يوسف والي عراق شد، ياران و اصحاب اهل بيت( ع) را تحت تعقيب قرار داد. روزي حجاج از ، هيثم اسود، سراغ کميل را گرفت تا او را به قتل برساند. اسود جواب داد: او پيرمرد سالخورده اي است. حجاج گفت: شنيده ام که بين جمعيتها تفرقه مي اندازد. سپس دستور داد که کميل را دستگير کنند، هنگامي که کميل از قصد حجاج آگاه شد، از کوفه گريخت. چون حجاج به او دست نيافت، براي اينکه او را تحت فشار، تسليم کند، حقوق قبيله اش را که از بيت المال تأمين مي شد، قطع کردهنگامي که کميل بن زياد از اين جريان آگاه شد، گفت: از عمرم چند سالي باقي نمانده، چرا باعث قطع روزي جماعتي شوم، لذا وارد کوفه شد و به دارالاماره رفت. و خود را تسليم کرد، حجاج به او گفت: اي کميل خيلي دنبالت گشتم تا تو را کيفر دهم. کمیل پاسخ داد: هر چه خواهي بکن که از عمر من جز اندکي باقي نمانده و عنقريب بازگشت من و تو به سوي خداست. مولايم به من خبر داده که قاتل من، تو خواهي بود. در اين هنگام حجاج نام امام علي ( ع) را برد و کميل صلوات فرستاد. حجاج که به شدت عصباني شده بود گفت: تو در شمار قاتلان عثماني. به خدا قسم فردي را بر تو مي گمارم که کينه اش نسبت به علي از محبت تو به او بيشتر باشد، آنگاه ،ادهم قيسي یا ابوالجهیم بن کنانه کلبی ، را که در دشمني با اهل بيت (ع) معروف بود، بر او گمارد واو سر کمیل را از بدن جدا کرد ،شهادت کمیل در سال 82 هجری قمری در سن نود سالگی به وقوع پیوست            14-   

پس از شهات کميل، او را در سرزمين ثويّه دفن کردند. ثويّه منطقه اي در اطراف کوفه بود که زندان نعمان بن منذر حاکم حيره در اين منطقه قرار داشت. ودر حال حاضر دربین بزرگراه کوفه ونجف واقع شده است .در اين سرزمين، بسياري از اعلام و بزرگان ياران امام علي( ع )مدفونند که در حال حاضر قبر هيچ يک از آن ها، معلوم و مشخص نيست فقط مقبره کميل بن زياد، معروف و مشهور است. اين مقبره در زمان حکمراني عثماني ها و به دليل عدم توجه دولت وقت، رو به ويراني نهاد و متروک ماند. پس از سقوط امپراتوري عثماني اين مقبره و مسجد حنانه توسط شيخ باقر عبدالنبي دروبي بازسازي و تکميل شد. پس از تکميل مقبره، خودش توليت آن آستان و پذيرايي از زائران را بر عهده گرفت. اين افتخار نسل به نسل در اين خانواده ادامه يافته است.

12-    حدود هفده حوزه علمیه در نجف اشرف وجود دارد که تربیت یافتگان فراوانی از علما ومراجع معظم تقلید محصول آنها است ومنشأ خدمات زیادی به تشیع وجهان اسلام گردیده است.

13-    پنج مسجد بزرگ ومشهور در شهرمقدس نجف وجود داشته که در شرایط فعلی بر تعداد مساجد وحوزه های علمیه افزوده شده است.

14-    سه کتابخانه بزرگ نیز در این شهر علم ودانش قرار گرفته که مورد بهره برداری فضلا ،علما وطلاب حوزه علمیه است .

 

تاریخ اماکن عتبات عالیات (57) از کتاب یاحسین کربلا نوشته حجت الاسلام علی اسماعیلی کریزی